Ang Pagkapako at Pagkamatay sa Krus
Ang Pagpapako sa Krus ang ikalimang misteryo ng hapis sa Rosaryo. Ibinibigay ni Hesus ang kanyang buhay sa Krus para sa ating kaligtasan. Nananatiling malapit sa kanya si Maria at ang minamahal na alagad. Sa pagninilay sa kanyang pagkamatay, nagpapasalamat tayo sa ating katubusan at nananalangin para sa mga naghihingalo.
Kasulatan
Lucas 23:33-46
Pagdating nila sa lugar na tinatawag na Bungo, ipinako nila sa krus si Hesus at ang dalawang kriminal, ang isa ay sa kanan ni Hesus at ang isa ay sa kaliwa. Sinabi ni Hesus, “Ama, patawarin mo sila dahil hindi nila nalalaman ang kanilang ginagawa.” … Nang mag-aalas dose na ng tanghali, nawala ang liwanag ng araw, at dumilim sa buong lupain sa loob ng tatlong oras. At ang kurtina sa loob ng templo ay nahati sa dalawa. Sumigaw nang malakas si Hesus, “Ama, ipinagkakatiwala ko sa inyong mga kamay ang aking espiritu!” At pagkasabi niya nito, nalagot ang kanyang hininga.
Espirituwal na bunga: kaligtasan at pagtanggi sa sarili
Ang pag-ibig ni Kristo sa Krus
Ipinapako si Hesus sa Krus sa Kalbaryo at namamatay para sa ating kaligtasan. Dinadala tayo ng ikalimang misteryo ng hapis sa puso ng kanyang sakripisyo. Malayang ibinibigay niya ang kanyang sarili dahil sa pag-ibig, ipinagkakatiwala ang sarili sa Ama. Sa dekadang ito, nagpapasalamat tayo sa kanyang sakripisyo at humihingi ng tawad sa ating mga kasalanan.
Isinasalaysay ng apat na Ebanghelyo ang kanyang pagpapako sa Krus at pagkamatay, na may magkakaibang detalye. Sa salaysay ni Juan, nakatayo si Maria malapit sa Krus kasama ng minamahal na alagad, at ipinagkakatiwala sila ni Hesus sa isa’t isa. Sa Lucas, nagbibigay siya ng pag-asa sa nagsisising salarin na nasa kanyang tabi. Maaaring pagtuunan ng dekada ang isa sa mga tagpong ito. Makatutulong ang pagbasa ng buong bahagi bago manalangin upang pakinggan ang mga salita ni Hesus mula sa Krus.
Ang bunga ng kaligtasan at pagtanggi sa sarili
Ang kaligtasan ay kaloob ng Diyos na tinatanggap natin sa pamamagitan ng sakripisyo ni Kristo. Tinatanggap natin ang kanyang biyaya sa pananampalataya at tinatawag tayong magsisi, habang hinuhubog ng pag-ibig ang ating pamumuhay. Sa harap ng Krus, hinihiling nating tanggapin ang kanyang awa at hayaang maging bukas-palad na pagtugon sa kapwa ang ating pasasalamat. Inaakay tayo ng pagtanggi sa sarili na kusang isantabi ang sariling ginhawa o kagustuhan dahil sa pag-ibig sa Diyos at sa kapwa.
Madalas ialay ang dekadang ito para sa mga naghihingalo at sa mga nag-aalaga sa kanila. Ipinapanalangin nating may makasama ang taong naghihingalo at makatanggap siya ng mga sakramento. Ginugunita rin natin ang mga taong ang pagkamatay ay nag-iwan ng sugat sa ating buhay. Maaaring sapat na ang kanilang mga pangalan upang ipahayag ang ating intensiyon sa paghingi ng awa ng Diyos. Kasama sa Aba Ginoong Maria ang panalangin para sa oras ng ating kamatayan.
Manatili sa tabi ni Maria
Inaanyayahan tayo ng presensiya ni Maria sa Kalbaryo na manatili sa piling ng kanyang Anak. Isinasalaysay ni Juan na nakatayo siya malapit sa Krus. Sa paghinto sandali bago ang dekada, mapagninilayan natin ang kanyang nasasaksihan habang namamatay si Hesus at maaalala ang mga nagdadalamhati sa ating pamilya. Ang Krus at Muling Pagkabuhay ay bahagi ng iisang misteryo ng pagliligtas. Nakasalalay ang pag-asang Kristiyano sa Panginoong dumaraan sa kamatayan at nagtatagumpay laban dito.
Rosaryo ng Pitong Hapis ni Maria: Ang pagkamatay ni Hesus sa krus →
Rosaryo ng Pitong Hapis ni Maria: Tinanggap ni Maria ang katawan ni Hesus →