Ang Pananalangin sa Halamanan
Ang Pananalangin sa Halamanan ang unang misteryo ng hapis sa Rosaryo. Sa Getsemani, nananalangin si Hesus sa Ama habang papalapit ang kanyang Pasyon. Ipinahahayag niya ang kanyang pagkabalisa at malayang tinatanggap ang kalooban ng Ama.
Kasulatan
Mateo 26:36-39
Pagkatapos, pumunta si Hesus kasama ang mga alagad niya sa lugar na kung tawagin ay Getsemani. Pagdating nila roon, sinabi niya sa kanila, “Maupo muna kayo rito. Pupunta ako sa banda roon para manalangin.” Isinama niya si Pedro at ang dalawang anak ni Zebedeo. Nagsimulang mabagabag at maghinagpis nang lubos si Hesus, at sinabi niya sa kanila, “Para akong mamamatay sa labis na kalungkutan. Dito lang kayo at samahan ninyo akong magpuyat.” Lumayo siya nang kaunti, nagpatirapa at nanalangin, “Aking Ama, kung maaari po ay ilayo nʼyo sana sa akin ang mga paghihirap na darating. Ngunit hindi ang kalooban ko ang masusunod kundi ang kalooban ninyo.”
Espirituwal na bunga: pagsisisi sa kasalanan
Nananalangin si Hesus sa Getsemani
Pagkatapos ng Huling Hapunan, pumupunta si Hesus sa Getsemani kasama ng kanyang mga alagad. Hinihiling niyang manatili silang malapit at magbantay habang siya ay nananalangin. Sa Ebanghelyo, nakikita natin ang kanyang lungkot at pagkabalisa habang papalapit ang Pasyon. Inilalapit niya sa Ama ang pagdurusang ito at malayang tinatanggap ang kalooban ng Ama.
Isinasalaysay ang unang misteryo ng hapis sa Mateo 26:36–46, Marcos 14:32–42, at Lucas 22:39–46. Sa kanyang panalangin, hinihiling ni Hesus na ilayo sa kanya ang kopa at tinatanggap ang kalooban ng Ama. Sa pagbasa ng buong bahagi, naririnig din natin ang kanyang mga salita sa mga alagad nang matagpuan niya silang natutulog.
Ang bunga ng pagsisisi sa kasalanan
Ang pagsisisi ay taos-pusong pagkalungkot sa kasalanan, kasama ang pasyang magbalik sa Diyos. Sa dekadang ito, kinikilala natin ang maling nagawa at humihingi ng tawad. Sa panalangin ni Kristo sa halamanan, inilalapit natin ang ating pagsisisi sa pag-ibig na ipinakikita niya sa pagtanggap sa kanyang Pasyon.
Inaakay tayo ng pagsisisi tungo sa sakramento ng Pakikipagkasundo. Kung may nasaktan tayo, hinihikayat din tayong makipagkasundo at ituwid ang pinsalang nagawa. Ang sarili nating pangangailangan ng pagpapatawad ay makatutulong upang maging mapagpasensya sa pagkukulang ng iba. Hinihiling natin ang pusong kayang magsabi ng katotohanan nang may pag-ibig at tumanggap sa pagsisisi ng iba nang walang kalupitan o pagmamataas.
Ilapit sa Diyos ang pagkabalisa
Sa Getsemani, mailalapit natin ang mga alalahaning mahirap ipahayag. Ang taong naghihintay ng resulta ng pagsusuri ay maaaring hirap nang pag-usapan ang ibang bagay, o mas nais na manahimik. Inaalala natin siya sa dekadang ito at ipinapanalangin ang mga taong sasamahan siya. Sa halamanan, inilalapit ni Kristo sa Ama ang sarili niyang pagkabalisa.