Złożenie Jezusa do grobu
Siódma boleść Maryi.
Pismo Święte
Jan 19,41–42
Niedaleko miejsca ukrzyżowania, w ogrodzie, znajdował się nowy, nieużywany dotąd grobowiec. Złożyli w nim więc ciało Jezusa, bo spieszyli się, aby zdążyć przed nastaniem szabatu.
Słowo Życia, otwarty dostęp · CC BY-SA 4.0
Biblica® Słowo Życia, otwarty dostęp™. Copyright © 1991, 2005, 2016 by Biblica, Inc. Biblica® Open Polish Living New Testament™. Copyright © 1991, 2005, 2016 by Biblica, Inc. „Biblica” jest znakiem towarowym zarejestrowanym w Amerykańskim Urzędzie ds. Patentów i Znaków Towarowych przez Biblica, Inc. Wykorzystano za zgodą. “Biblica” is a trademark registered in the United States Patent and Trademark Office by Biblica, Inc. Used with permission. Zmieniono wyłącznie format; słowa pozostały bez zmian. Oryginał jest bezpłatnie dostępny na biblica.com i open.bible; te fragmenty również są udostępniane na licencji CC BY-SA 4.0.
Rozważanie
Jezus zostaje złożony w nowym grobie, w ogrodzie niedaleko miejsca ukrzyżowania. Pogrzeb musi odbyć się przed szabatem. Relacja Jana jest spokojna i krótka. Ciało Pana, przygotowane z miłością, spoczywa w ziemi, a praca tych, którzy się Nim zajęli, dobiega końca.
Siódma boleść rozważa żałobę Maryi przy tym pogrzebie. Jej Syn naprawdę umarł. Kościół towarzyszy Jej w ciszy Wielkiej Soboty, oczekując wypełnienia Bożej obietnicy. Chrystus wszedł w śmierć, a Jego zmartwychwstanie objawi zwycięstwo życia, którego udziela.
Nadzieja zmartwychwstania
Nad grobem chrześcijańska nadzieja wyraża się w modlitwie za zmarłych i zaufaniu Bożemu miłosierdziu. Prośmy Maryję, aby towarzyszyła pogrążonym w żałobie, zwłaszcza w pierwszych dniach w pustym domu. Módlmy się za zmarłych krewnych i przyjaciół oraz za tych, za których nikt się nie modli. Niech zmartwychwstały Chrystus przyjmie ich do swojego pokoju i podtrzymuje tych, którzy płaczą.
Modlitwa przy tej boleści
Najukochańsza Matko, której piękno przewyższa piękno wszystkich matek, Matko Miłosierdzia, Matko Jezusa i Matko nas wszystkich, jesteśmy Twoimi dziećmi i pokładamy w Tobie całą naszą ufność. Naucz nas dostrzegać Boga we wszystkim i w każdej sytuacji, także w naszych cierpieniach. Pomóż nam zrozumieć znaczenie cierpienia i poznać cel, jaki Bóg zamierzył dla naszych cierpień.
Zostałaś poczęta i narodziłaś się bez grzechu oraz byłaś zachowana od grzechu, a jednak cierpiałaś bardziej niż ktokolwiek inny. Przyjęłaś cierpienie i ból z miłością i z niezrównaną odwagą. Stałaś przy swoim Synu od Jego pojmania aż do śmierci. Cierpiałaś razem z Nim i odczuwałaś każdy Jego ból i każdą mękę. Wypełniłaś wolę Boga Ojca i zgodnie z Jego wolą stałaś się naszą Matką. Błagamy Cię, droga Matko, naucz nas postępować jak Jezus. Naucz nas odważnie przyjmować nasz krzyż. Ufamy Tobie, Matko najmiłosierniejsza; naucz nas poświęcać się za wszystkich grzeszników świata. Pomóż nam iść śladami Twojego Syna i być gotowymi nawet oddać życie za innych.
Następnie odmów Ojcze Nasz raz, Zdrowaś Maryjo siedem razy i wezwanie Matka najmiłosierniejsza.