Ukoronowanie
Ukoronowanie Maryi jest piątą tajemnicą chwalebną różańca. Rozważamy cześć oddawaną Matce Jezusa w niebie jako Królowej, uczestniczącej w chwale Syna i wstawiającej się za Jego Kościołem. Jej królewska godność zależy całkowicie od Chrystusa.
Pismo Święte
Ap 12:1
Potem na niebie ukazał się niezwykły obraz: Kobieta, której ubraniem było słońce, podnóżkiem—księżyc, a wieńcem okrywającym głowę—dwanaście gwiazd.
Owoc duchowy: szczęście wieczne
Maryja uczestniczy w chwale swojego Syna
Ukoronowanie Maryi jest piątą tajemnicą chwalebną. Rozważamy cześć oddawaną Matce Jezusa w niebie jako Królowej, uczestniczącej w chwale Syna. Jej królewska godność zależy całkowicie od Chrystusa, Króla i Odkupiciela. Pozostaje Jego wierną służebnicą i matką, która wstawia się za członkami Jego Kościoła.
Ewangelie nie opisują ceremonii koronacji Maryi. Ta tajemnica wyraża nauczanie Kościoła o Jej niebiańskiej chwale i królewskiej godności. Niewiasta obleczona w słońce w Apokalipsie 12 jest obrazem o bogatym znaczeniu, obejmującym lud Boży i Kościół; tradycja katolicka dostrzega w nim również Maryję. Fragment ten towarzyszy rozważaniu Jej chwały, ale nie stanowi opisu ceremonii, której autor był naocznym świadkiem.
Owoc wiecznego szczęścia
Tradycyjnym owocem tej dziesiątki jest wieczne szczęście. Prosimy o łaskę wytrwania w wierze i osiągnięcia pełni życia z Bogiem. Niebo spełnia pragnienie kochania i bycia kochanym bez ran grzechu. Przedstawiamy Bogu nasze pragnienie tego życia wraz z osobami, z którymi mamy nadzieję je dzielić.
Zakończenie chwalebnej części różańca
Tajemnice chwalebne kończą się rozważaniem udziału Maryi w zwycięstwie Jej Syna. W zwyczajowo odmawianej modlitwie Witaj, Królowo prosimy Maryję, aby ukazała nam Jezusa po ziemskim wygnaniu. Po różańcu zawiera pełną kolejność modlitw końcowych.